شعری از عباس احمدی در مورد توقیف سوره(وبلاگ پابرهنه)

...خوب پس از تبریک سال نو و آرزوی توفیق هر چند با تاخیر فراوان می خواهم همانند دیگر دلسوزان جبهه فرهنگی به عملکرد مسوولین حوزه هنری در تعطیلی ماهنامه سوره اعتراض کنم. نشریه ای که در نوع خود مخاطبان جدی و با دغدغه ای داشت و چه بسا اگر محافظه کاری را به حق گویی ترجیح می داد اکنون تعطیل نبود. جاذبه و تقدس کار در سوره آنقدر برای امثال من جذاب بود که گاه چاپ شعری یا نگاشتن مقاله ای در آن را به کارهای علمی و چاپ مقالات نان و آب دار در نشریات علمی پژوهشی داخل و خارج ترجیح می دادم و البته این سردبیر متعهد سوره وحید جلیلی بود که دستم می گرفت و پا به پا در این عرصه می برد. اما غزلی اعتراضی در حال و هوای این مسائل مرتکب شده ام که تقدیم می کنم:

پنهان نبوده سابقه های خرابتان

از ابتدا درست نبود انتصابتان

پیداست از سبیل شما که نبوده است

یک روز هم بدون غذا اعتصابتان

با انقلاب زخمی این پابرهنه ها

فرسنگ هاست فاصله انقلابتان

خواهیم دید سدّ تساهل چو بشکند

ریزد به دره های خیانت پسابتان

چر خیده است قبله نمای نیازتان

از خانه خدا به سوی تختخوابتان

از اسب و اصل هردو می افتند عاقبت

این چاکرانِ قاطر پا در رکابتان

دیگر به حرف و پند شما را چه حاجت است

وقتی که معجزات نکرده مجابتان

گر چه جنازه اید ولی این حساب نیست

باری هنوز مانده حساب و کتابتان